Kabanata 4: Si Jim
☰ Chapters
KABANATA 4
Si Jim
Madaming beses naulit ang tagpo ni Jun at ni Justine. Lalo nang umuwi sa probinsya ang katabing tenant nila sa itaas na naging tagabantay ni Justine.Pag-kagaling sa eskwela ay didiretso sa bahay nila Jun si Justine. Kapag natyempuhang busy sa tindahan ang asawa niya ay 'yon naman ang oras na ipapasubo ni Jun ang kanyang burat kay Justine.
Tumagal ito ng mga ilang buwan, hanggang sa may tumirang bagong tenant sa katabing bahay at pinakiusapan ni Aries na maging bantay muna ni Justine habang nasa trabaho siya.
Tuloy parin ang trabaho ni Kagawad Jun sa barangay. Sila parin ang tumatao buong magdamag, pero simula ng may mang-yari kay Jun at Justine ay medyo nag lie-low ng konti si Jun sa gawaing barangay.
Madalas, sila paring tatlo ang mag kakasama rumonda twing gabi. Ginagawa parin nila ang mga dating gawain.
Makalipas ang isang taon ay mag eeleksyon na ulit, at pagdesisyunan ni Jun na huwag nang tumakbo at ng sa ganon ay mag karoon ng mas maraming oras kasama ang pamilya. Nung eleksyon ding 'yon ay tumakbo bilang Kapitan ng barangay si Romel at gaya ng inaasahan ng marami ay siya ang nanalo.
Dahil hindi na Kagawad ng barangay ay napag desisyunan ni Jun na mag tayo ng maliit na talyer, tutal ay marunong naman siyang mag-kumpuni ng sasakyan, at dahil sa sipag at tyaga ni Jun, napalago niya ito.
Tumigil man bilang Kagawad ng barangay ay hindi parin tumigil sa pag lilingkod sa bayan si Jun. Madalas parin siya sa barangay hall. Hindi rin natigil ang gawain nila ni Romel, kung may pag kakataon ay kinakantot parin niya si Romel, hindi maitatanggi ni Jun na hinahanap hanap talaga niya ang kakaibang sarap na dulot ng bibig ni Romel.
Dahil wala na siya sa barangay bilang kagawad ay mas dumami ang oras ni Jun sa bahay, naging daan ito ng sa ganon ay mas magawa nila ni Justine ang munti nilang laro. Minsan, nakahiga siya sa sofa habang naiidlip, magugulat nalang siya at magigising dahil sa kamay na kumakapa sa alaga niya at makikita si Justine na nakangiti sa kanya.
Maraming beses na nila itong nagawa sa bahay, minsa sa kwarto nila, may isang beses pa sa tindahan noong minsay binagbantay siya ng kanyang asawa.
Magaling mag tago si Jun, alam niyang hindi parin siya nahahalata ng kanyang asawa kahit ng kanyang anak kahit pa dalawang taon na ang lumipas simula nung una nilang ginawa ito ni Justine.
Pero natigil ang lahat ng nag karoon ng pandemic. Akala ng lahat ay normal na sakit lang ito, pero makalipas ang isang linggo ay tila mas lumalala pa ang pag-dami ng may sakit hanggang sa idineklara nang lockdown ang buong bansa.
Aligaga ang mga tao, kasama na doon ang pamilya ni Jun. Nasa ibang bansa ang panganay na anak nito habang nasa barko naman ang pangalawa, tanging ang bunsong anak lang na si Jim ang kasama nila.
Nag siuwian din ang ilan sa mga tenant sa itaas. Kahit ang maliit na negosyo ni Jun na talyer ay pansamantala niyang isinarado. Maswerte parin sila dahil kahit papaano ay may konti silang ipon mag-asawa.
Ilang buwan na ang lumipas pero tila yata walang nag babago. Mas dumarami pa ang bilang ng mga nagkakasakit. Hindi rin sila halos makalabas ng bahay dahil sa higpit ng seguridad.
Naging busy ang buong barangay sa pag-aayos ng ayuda maging sa mga ipinapatupad na batas ay naging abala ang lahat.
Walang pasok ang mga bata, lahat ay nakakulong sa bahay kahit ang anak niyang si Jim. Madalas ay naka kulong ito sa kwarto at nag lalaro ng computer games kaya hindi rin niya madalas makausap.
Binata na si Jim, disi sais anyos na ito at kita mo na ang pinag bago sa katawan. Dahil rin sa pandemic ay mas madalas niyang kalaro niya si Justine, madalas silang tumatambay dito sa baba para mag laro ng mga mobile games.
Nagiging normal na ang takbo ng lahat at unti-unti ng nasasanay ang mga tao sa ganitong sistema. Kahit si Jun ay tila nasanay na sa mga nang-yayari sa bansa.
Dahil dito ay nag karoon rin ng bagong tenant ang isa sa mga kwarto na paupahan nila. Mga katrabaho ito ng isa pang tenant. Mga call center agent, si Allen at Mark.
Magaan ang loob ni Jun dito pati narin ang asawa niya. Kung tutuusin ay bawal pa sana ang mag-paupa ng ibang tao dahil sa contact tracing pero napakiusapan naman ni Jun si Kapitan.
Magiging normal na sana ang lahat pero nag bago lang ito ng may matuklasan siyang kakaiba sa kanyang anak. Isang ng hapon, napansin ni Jun ang madalas na pag tambay ni Jim sa itaas. Minsan ay gabi na ito bumababa at hindi na nila nakakasabay mag hapunan. Kapag naman tinatanong ay ang tanging sagot lang nito ay sa kila Aries raw siya tumatambay.
Dahil sa mga karanasan ay makulit ang imahinasyon ni Jun. Maraming bagay siyang iniisip lalo na't alam niya ang ginagawa ni Aries sa anak nitong si Justine. Napapaisip si Jun kung ano ginagawa nito doon. Tila yata takot sa sariling multo si Jun. Sa dinami dami ba naman ng mga dinolensya niyang mga kabataan noong Kagawad palamang siya ay baka mang-yari rin ito sa anak niya.
Sabado ng umaga ng pumunta si Kapitan Romel sa kanila, ipinaliwanag nito ang mangyayaring mass vaccination sa kanilang lugar, ang kailangan lang para mabigyan sila ng bakuna ay kung naraming papayag rito. Binigyan sila ng papel kung saan papipirmahin ang lahat ng papayag mabakunahan.
Inutusan ni Jun ang anak na si Jim na siya na ang tumungo sa itaas upang papirmahan ang mga tenant. Nag tagal ng ilang minuto si Jim bago nag mamadaling bumaba, dala nito ang papel at si Mark lang ang nakapirma, nagtataka man ay hindi na silang nakapagtanong mag-asawa dahil nag mamadaling umakyat ulit si Jim sa itaas.
Dahil dito ay hindi mapigilan ni Jun na mag taka. Kahit sinabihan siya ng asawa na baka nag lalaro lang sila ni Justine ay hindi parin siya kumbinsido.
Dahil dito ay sinundan niya ang anak sa itaas. Dahan-dahan ang naging lakad ni Jun, ang paalam nito ay kila Aries ang punta niya, pero hindi pa man siga nakakarating sa dulong kwarto ay napansin na niya ang saradong bahay ng bagong tenant na sila Allen at Mark.
Call center ang mga trabaho nito at normal lang na tulog ng umaga, pero iba ang kutob ni Jun lalo na't nakita niya ang tsinelas ng anak sa labas ng saradong pinto. Agad na kinutuban si Jun.
Sarado ang pinto, kahit ang bintana maging ang mga kurtina nito. Sinubukan niyang idikit ang tenga sa pinto nag babakasakaling may marinig at hindi siya nabigo. Mula sa loob ay rinig niya ang bulungan at sigurado siyang andoon ang anak niyang si Jim.
"I-isa pa Kuya, duraan mo pa ako."
Kahit mahina ay malinaw sa pandinig ni Jun ang boses ng anak. Rinig na rinig niya ito. Dahil dito ay tila binuhusan siya ng malamig na tubig. Dahan-dahan siyang napaatras sa pinto at wala sa sariling bumalik sa kanilang bahay.
Hindi man niya nakita sa dalawang mata pero alam niya sa sarili ang nang-yayari sa loob ng kwarto. Hindi na siya bata para hindi malaman ang mga ito.
Tulala si Jun habang nanunuod ng T.V. Hindi niya alam kung ano dapat ang mararamdaman niya. May konting kirot sa dibdib. Iba pala talaga kapag sa anak mo na nang-yari. Pero hindi rin maitatanggi ni Jun sa sarili na nakaramdam siya ng kakaiba sa boses ng anak.
Boses ito ng nag mamakaawa, boses na tila ba sarap na sarap sa kung ano man ang ginagawa sa kanya.
Malalim ang iniisip ni Jun. Hindi na niya namalayan na bumaba na pala ang anak mula sa itaas. Dahil medyo gulat parin sa nang-yari ay wala sa sarili niyang inutusan ang anak para ihatid ang listahan sa barangay.
Pero dahil sa mga nalaman ay hindi parin mapakali si Jun kaya naman kahit pasado alas syete na ng gabi. Nasa barangay hall si Jun, kasama ang ngayon ay Kapitan ng si Romel. Kahit bawal ay nag-iinuman sila ngayon sa opisina ng Kapitan. Gulong gulo ang utak ni Jun kaya naman siya na mismo ang nag-aya kay kapitan na makipag inuman.
"Tangina... ito na yata ang karma ko. Kahit anak ko nadamay pa." Hinaing ni Jun sabay lagok ng alak.
"Ano ba narinig mo?" Tanong ni Romel.
Hindi ito masagot ni Jun. Napailing nalamang siya.
Tumago si Kapitan sa pag kakaupo, kinuha nito ang laptop na nakapatong sa kanyang lamesa pagkatapos ay binuksan.
"Wag ka magugulat Pare sa makikita mo." Sabi nito.
Kumunot ang noo ni Jun, naguguluhan. "Ano ibig mo sabihin?" Sabi nito.
Mag video na plinay si Kapitan sa laptop. CCTV footage ito kanina lang umaga. Mula sa video na kuha lang sa labas ng opisina ay si Jim, na nakadungaw sa bintana.
"Nahuli kami ng anak mo Pare, kinakantot ko kanina si Estong."
Napahilamos ng mukha si Jun. Tila ba ay hindi alam ang gagawin. Hindi matanggap na ganito ang nang-yayari sa bunsong anak.
"Tangina!" Mura niya sa sarili.
"Bakla ang anak mo. Bakla siya Jun, alam ko dahil marami na akong nakilala tulad niya."
Hindi parin matanggap ni Jun ang naririnig sa kaibigan.
"Tangina... karma ko na yata 'to." Sabi ni Jun sa sarili.
"Karma? Paanong karma kung binabalik-balikan mo?" Naramdaman ni Jun ang kamay ni Romel na dumapo sa kanyang alaga. Hinihimas himas na niya ito ngayon.
Hindi matanggap ni Jun na nakaramdam siya ng libog nung marinig niya ang mga ungol ni Jim sa kwarto nila Mark kanina. Ayaw niya itong maramdaman dahil anak ni si Jim pero hindi niya maintindihan ang sarili. Kaya naman ngayon na hinihimas ni Romel ang tumitigas na niyang alaga ay wala na siyang magawa.
Nung gabing 'yon ay nagkantutan ulit sila ni Romel, at sa hindi maipaliwanag na dahilan ay si Jim ang iniisip ni Jun habang kinakantot si Romel.
***
Ipinag santabi ni Jun ang natuklasan sa anak. Wala na siyang magagawa rito, kung ito talaga ang gusto ng anak. Ang gusto lang din sana ni Jun ay magkaroon siya ng pagkakataong makusap ang anak para sana matutunan nito kung papaanong ma-proteksyunan ang sarili sa maaring sakit na makuha sa pakikipag talik, pero hindi alam ni Jung kung papaano ito gagawin.
Ilang linggo na ang lumipas, sanay na rin si Jun na umaakyat sa itaas si Jim. Paalam nito parati na makikipag laro lang siya kay Justine pero alam ni Jun sa sarili na ibang laro ang tinutukoy nito.
Tumigil narin si Jun sa mga dating gawain. Hanggat maaaris ay umiiwas na siyang pumunta ng barangay. hall. Alam kasi nito na kapag andoon siya ay maraming tukso ang makikita niya.
Tatlong araw na mula nung huli siyang dumalaw sa barangay hall. Naiinis kasi siya kay Kapitan dahil sa paulit-ulit na pag kumbinsi rito na galawin din si Jim. Muntik pa silang mag suntukan dahil sa suhestiyon nitong kakantutin nila ng sabay si Jim tulad ng dati nilang ginagawa sa mga nahuhuli nila sa curfew.
Kahit pikon ay alam ni Jun na sa loob-loob niya ay gusto rin niyang maranasan na matikman ang anak. Masakit para sa kanya na tinitira si Jim ng mga tenant nila pero siya ay hindi niya magawa.
Pero alam din niya ang hangganang ng mga kasalanang ginagawa sa Diyos, sa sarili niya at lalong lalo na sa asawa at pamilya niya. Kahit kailan ay hindi tamang kantutin ng ama ang anak, lalo na't minor-de-edad pa ito.
Pero tila yata mapaglaro ang tadhana. Nakatanggap kasi si ng text message mula kay Kapitan. Ang sabi rito ay pinapatawag siya sa barangay. Emergency raw. Mag aalas syete na ng gabi, pero dahil isang maaasahan na tao si Jun ay agad siyang nag tungo sa barangay hall.
Pero ito yata ang bagay na pag sisisihan niya. Pag karating kasi sa barangay hall ay hindi emergency ang nadatnan niya.
Tila yata tinakasan siya ng kanyang kaluluwa sa nakita. Sa loob kasi ng opisina ay nakita niya si Tomas, habang binabayo ang kanyang bunsong anak na si Jim. Mula sa kinaktayuan niya ay tanaw na tanaw niya ang burat ni Tomas na nag lalabas pasok sa pulang-pulang butas ni Jim. Naka patong si Jim sa nakaupong si Tomas sa sofa, nakatalikod ang anak sa pwesto niya kaya hindi pa niya ito makita.
Kitang kita rin niya kung papaanong isinusubo ni Jim ang burat ni Kapitan. Dalawa ang lalaking kumakantot sa anak. Isang burat sa butas ng pwet at isang burat sa bibig.
Hindi alam ni Jun kung anong dapat na gagawin niya. Kung normal na araw lang ito, at kung normal na tao lang sila ay baka sinugod na niya ngayon si Kapitan, baka binubogbog narin niya si Tomas ngayon.
Pero dahil hindi ito normal na araw, at hindi na sila normal na tao ay iba ang naging reaksyon ni Jun. Unti-unting tumitigas ang kanyang alaga. Lalo na nang paulit ulit niyang naririnig ang ungol ni Jim. Ungol ng pinag halong sarap at sakit, ungol na tila ba humihiling ng higit pa, ungol na tila hindi pa kuntento sa dalawang burat na nakapasok sa bibig ang pwerta niya.
Napapamura si Jun, hindi dahil sa galit kungdi dahil sa libog. Ito na ang pag kakataong hinihintay niya. Ito na ang pagkakataong matitikman na niya ang kanyang anak.
Walang sinayang na oras si Jun. Pinag saluhan nilang lahat si Jim. Sumali siya sa kanilang apat. Dito niya ibinuhos lahat ng libog sa katawan. Kinantot niya si Jim na tila ba wala ng bukas.
"Ahhhh Tayyy." Ungol ni Jim.
Tila ba isa itong musika sa pandinig ni Jun. Sinisigaw ng anak ang salitang tatay habang paulit ulit niya itong binabayo.
"Ahhhh... Shit..." Ungol niya habang isinasagad ang burat sa loob ng masikip na butas ni Jim. Ito na yata ang pinaka masarap na kantot na naranasan niya. Sa sariling anak lang pala niya malalasap.
***
Matapos ang tagpo ni Jun at Jim sa Barangay hall ay nasundan pa ito ng maraming beses. Sa bahay, sa tindahan, sa banyo at maging sa kwarto nilang mag-asawa.
Hanggat may pag kakataon ay sinusulit ni Jun at Jim ang oras. Halos gabi-gabi silang nagkakantutan. Ipinuputok lahat ni Jun ang tamod sa bibig o sa loob ni Jim. Ito na halos ang naging takbo ng kanilang buhay.
Masaya si Jim na kahit kailan man niya gustuhin ay nandiyan ang Tatay Jun niya para paligayahin siya. Malaki ang burat ng kanyang Tatay pero nasanay na ang butas nito, kahit ang bibig ay sanay narin.
Nangako si Jun at Jim sa isa't isa na dadalhin nila ang sikretong ito habang buhay. Nangako sila na walang sino man ang makakaalam ng ginagawa nila, maliban ang mga taong nakasama nila sa Barangay hall.
Minsan, dumadalaw si Jun at Jim sa bahay ni Kapitan. Pinapapunta rin nila si Estong at Tomas para doon ay mag orgy. Libog na libog si Jun kapag nakikitang pinag tutulungan ng tatlong burat si Jim.
Pero pag-uwi sa kanila, kahit pagod si Jim sa tatlong burat ay wala siyang magagawa kapag ang Tatay naman niya ang nag request. Dito lang kasi nasusulit ni Jun ang anak.
Alam ni Jun na hindi tama ang ganitong ginagawa nila. Pero sino ba naman siya para kontrahin ang tawag ng laman? Tao lang siya natutukso. Kung kasalanan man ang ganito, siguro pag sisisihan nalang niya sa bandang dulo.
Ang mahalaga, ngayon at nagpapakasarap sila.
Comments
Post a Comment